1 /5 Anusorn Boonsoong: การแก้ปัญหาและความรับผิดชอบของโรงเรียนแย่มาก
วันที่ 24 ส.ค. 2566 ฉันไปรับลูกตามปกติ ลูกบอกฉันว่าครูใหญ่เข้าไปในห้องเรียนและจงใจเหยียบเตะรองเท้าของเด็กที่ไม่ได้วางบนชั้นวางรองเท้า (ซึ่งทำให้รองเท้าของลูกและเพื่อน ๆ ของเขาเสียหายด้วย) เขาไม่มองเหตุผลหรือถามหาเหตุผลใดๆ แต่ใช้ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมต่อเด็ก
ฉันถามลูกว่าทำไมไม่วางรองเท้าไว้บนชั้นวางรองเท้า ลูกของฉันบอกว่าชั้นวางรองเท้าเต็ม พวกเขาและเพื่อนๆ จึงวางรองเท้าไว้ข้างชั้นวาง
ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน ฉันก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงต้องรุนแรงขนาดนี้ ผมขับรถกลับโรงเรียนไปพบอาจารย์ใหญ่แต่แอดมินบอกว่าไม่ได้เจอเพราะติดประชุมอยู่ ฉันบอกพวกเขาว่าถ้าประชุมเสร็จแล้วกรุณาโทรกลับด้วย และฉันจะกลับมาคุยกันได้เพราะบ้านฉันอยู่ใกล้โรงเรียน
อย่างไรก็ตามไม่มีการติดต่อ ผมโทรไปสอบถามแล้วแอดมินบอกว่าอาจารย์ใหญ่กลับบ้านแล้วจะมาคุยกับผมได้วันรุ่งขึ้นหลังประชุมเช้า
สรุปเขาเลือกที่จะเพิกเฉยต่อการติดต่อด่วนจากพ่อแม่และกลับบ้าน
เช้าวันที่ 25 สิงหาคม 2566 ผมไปพบอาจารย์ใหญ่
ก่อนจะไปพบเขาผมแวะที่สำนักงานผู้ดูแลระบบเพื่อขอดูภาพจากกล้องวงจรปิด
เมื่อผมเข้าไปคุยกับเขา ผมถามเขาว่าทำไมเขาถึงทำอย่างนั้น เขาเพิ่งบอกว่ามันเป็นเรื่องของกฎที่ควรวางรองเท้าไว้บนชั้นวางเพื่อความปลอดภัยเพื่อไม่ให้ใครสะดุด เขาหลีกเลี่ยงการตอบประเด็นการใช้ความรุนแรงของเขาเอง ฉันพยายามชี้ให้เห็นว่าคุณไม่สามารถสอนเด็กด้วยวิธีนี้ได้มันผิด ดูเหมือนเขาไม่ฟังเลย ฉันถามเขาอีกครั้งว่าทำไมเมื่อวานนี้เขากลับบ้านและไม่ติดต่อกลับ ฉันได้คำตอบที่ไม่คิดว่าเขาจะกล้าพูด
อาจารย์ใหญ่บอกว่าเขาทำงานตั้งแต่เช้า มีเรื่องในใจมากมาย และวันนั้นพ่อแม่หลายคนก็ตะโกนใส่เขา เขาไม่อยากคุยอีกต่อไปและอยากกลับบ้าน (เขาควรจะรู้ไว้ก่อนมารับผิดชอบนี้ไม่ใช่หรือ ถ้าไม่พร้อมจะเผชิญปัญหาและแก้ไขก็ไม่ควรทำงานนี้)
ฉันไม่ได้พูดอะไรอีกเพราะการคุยกับคนแบบนั้นมันไร้จุดหมาย สรุปว่าประชุมไม่ได้ช่วยอะไร การแสดงความรับผิดชอบของอาจารย์ใหญ่ก็แค่กล่าวขอโทษ (ซึ่งฉันรู้สึกว่ามันก็แค่ยุติเรื่องต่างๆ ลง) แต่ไม่ได้พูดถึงความเสียหายหรือความรับผิดชอบใดๆ เลย
หลังจากประชุมจนถึงบ่ายก็ยังไม่ได้รับภาพจากกล้องวงจรปิด ฉันติดต่อผู้ดูแลระบบอีกครั้งและได้รับคำตอบว่าฝ่ายบริหารต้องการพบฉันในวันถัดไป
วันที่ 26 สิงหาคม ฉันได้พูดคุยกับผู้บริหารของโรงเรียน ฉันเล่าเรื่องทั้งหมดให้พวกเขาฟัง ฝ่ายบริหารขออภัยและบอกว่าจะพบและส่งเรื่องให้ฝ่ายบริหารที่อินเดีย จะแจ้งให้ทราบผลครับ. ส่วนกล้องวงจรปิดก็พังและพังระหว่างเกิดเหตุ (นี่เป็นเหตุผลที่ไม่น่าเชื่อถือมาก)
ณ วันนี้ 26 กันยายน 2566 ยังไม่มีผลสรุปหรือข้อสรุปจากทั้งโรงเรียนไทยหรือผู้บริหารชาวอินเดีย
ไม่มีข้อสรุปไม่มีความรับผิดชอบ ฉันติดตามและพวกเขาบอกว่าพวกเขากำลังรอคำตอบจากอินเดีย ใกล้จะจบภาคเรียนแล้ว ยังไม่มีความคืบหน้าใดๆ
ปล. ฉันกำลังแก้ไขโพสต์นี้เนื่องจากเดิมโพสต์เป็นภาษาไทย ฉันตั้งใจจะโพสต์เป็นภาษาอังกฤษอีกครั้ง แต่ก็ไม่สามารถทำได้ ดังนั้นฉันจะแก้ไขเป็นภาษาอังกฤษ
