ถนนสายวัฒนธรรม (ถนนคนเดินเขมราษฎร์ธานี)

Porntape Booncharoen เป็นน้ำตกขนาดเล็กต้องมาช่วงปลายฝน ถึงจะมีน้ำ

ธนพงศ์ วงค์นารี บ้านผมเอง

Kham Koeng สถานที่สงบวิเวกเหมาะแก่การเจริญเมตตาภาวนาหาความสงบให้เกิดมีแก่จิตใจ อีกทั้งยังมีพ่อแม่ครูบาอาจารย์ที่มีความเมตตาธรรมช่วยอบรมแนะนำธรรมะปฏิบัติ เพื่อความพ้นทุกข์ ธรรมะนั้นพระพุทธองค์ตรัสไว้ว่าเป็น อกาลิโก ปฏิบัติได้ให้ผลได้ไม่จำกัดการ ท่านทั้งหลายจงมาดูเถิด สาธุ..

Siri Kel สกายวอล์คเขื่อนสิรินธร เป็นแบบกระจกใสที่ยื่นออกไปเพื่อถ่ายรูปจำนวนสามจุด ให้ถอดรองเท้า คำแนะนำให้ใส่ถุงเท้าจะได้ไม่ร้อนเท้า ไม่เสียค่าเข้า มีร้านกาแฟด้านในราคาไม่แพงและอร่อยด้วย สงบ ร่มเย็น เหมาะสำหรับครอบครัวมาเที่ยวพักผ่อน มีการเล่นสกี บานาน่าโบ๊ทในเขื่อน มีล่องแพทานอาหารที่เขื่อนอีกด้วย

Zhang Sitthi วัดใต้ท่า วัดเก่าแก่โบราณตั้งแต่สมัยก่อร้างสร้างเมืองอุบล ปี 2325 วัดนี้สถาปนาขึ้นเป็นวัดหลวงโดย เจ้าพระพรหมวรราชสุริยวงศ์ (เจ้าทิดพรหม) เจ้าเมืองอุบลพระองค์ที่ 2 ถือเป็นวัดสำคัญ 1 ใน 8 วัดแรกของอุบลยุคตั้งเมือง วัดใต้ท่าตั้งอยู่มาตลอดได้ 132 ปี วัดนี้ร้างไปเมื่อปี 2457 และมีการรื้อฟื้นขึ้นอีกครั้งในปี 2563

Sungkreeb Watanarat ที่ปฏิบัติธรรมริมทาง

S M ข้อความในจารึก กล่าวถึงพระเจ้าจิตรเสน กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ทรงได้ชัยชนะเหนือกัมพูประเทศ และได้เฉลิมพระนามว่า “ศรีมเหนทรวรมัน” หรือพระเจ้ามเหนทรวรมัน จึงเป็นหลักฐานอย่างดีของอารยธรรมแถบลุ่มแม่น้ำชี และลุ่มแม่น้ำมูลในระหว่างพุทธศตวรรษที่ ๑๑ - ๑๒

kitty eiei วัดใหญ่ มีที่จอดรถเยอะ

Ph.zeroku แค่อยากทํา มีอ่างน้ำ จุดชมวิว เหมาะสำหรับนั่งเล่นถ่ายภาพ มาช่วงน่าฝนจะเหมาะ แต่เส้นทางเข้าจะลำบากหน่อย

chet bank วัดสิรินธรวรารามภูพร้าว หรือที่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดภูพร้าว บ้างเรียก วัดเรืองแสง ตามลักษณะอุโบสถ เดิมพื้นที่ตั้งวัดเป็นป่า มีหน้าผาสูง ไม่มีแหล่งน้ำ จึงไม่มีชาวบ้านอาศัยอยู่ จนราว พ.ศ. 2495–2498 พระอาจารย์บุญมาก ฐิติปัญโญ เดินทางจากประเทศลาวมาพักปักกลดที่ภูพร้าว และสร้างวัดมีเนื้อที่สร้างวัดประมาณ 500 ไร่ และให้ชื่อว่า "วัดภูพร้าว" ต่อมาราว พ.ศ. 2516–2517 พระอาจารย์บุญมากได้เดินทางกลับไปยังวัดภูมะโรง เมืองจำปาสัก เนื่องจากเกิดความไม่สงบทางการเมืองในประเทศลาว วัดภูพร้าวจึงถูกปล่อยร้างเรื่อยมา เมื่อ พ.ศ. 2535 อำเภอสิรินธรได้แยกตัวออกจากอำเภอพิบูลมังสาหาร จึงได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดสิรนธรวราราม" ตามชื่ออำเภอ จน พ.ศ. พ.ศ. 2542 พระครูกมลภาวนากร เจ้าอาวาสและผู้บูรณะพัฒนาวัดภูหล่น ตำบลสงยาง อำเภอศรีเมืองใหม่ จังหวัดอุบลราชธานี ได้เข้ามาบูรณะวัดจนได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 ในนาม "วัดสิรินธรวรารามภูพร้าว" มีเนื้อที่วัดทั้งหมด 15 ไร่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 จุดเด่นของวัด คือ อุโบสถที่ผนังภายนอกมีงานพุทธศิลป์รูปต้นกัลปพฤกษ์เรืองแสง ออกแบบโดยคุณากร ปริญญาปุณโณ ตัวอุโบสถมีต้นแบบมาจากวัดเชียงทอง ประเทศลาว เสาแต่ละต้นลงลวดลายด้วยมือ โดยรอบนอกเป็นลายดอกบัวและสัตว์ทั้งหลายตามคติบัว 4 เหล่า ทางเข้าเป็นต้นสาละ ต้นมะขามป้อม ต้นสมอ และด้านในสุดเป็นต้นโพธิ์ เบื้องหลังพระประธานในอุโบสถ แกะสลักไม้เป็นต้นโพธิ์